Rode lantaarn wordt teruggegeven aan Achilles

Na weken van tegenslag, tegenspoed en malaise scheen de zon weer eens op De Zweede voor het team. Na een aantal pittige gesprekken onderling, waarin niemand gespaard werd, rechtte de equipe van Van Raalte de rug tegen Wilhelminaschool.

Dat gebeurde in de volgende opstelling:

Dennis;
Tom, Ronald, Johan, Jochem
Bart, Arjan, Remy, Raymon
Maarten, Ron

Wissels: Sjoerd en Hendrik

Grensrechter: Niek Dekker

De wedstrijd stond onder leiding van Marcel Hinnen.

Overigens zag het er lange tijd niet naar uit dat met deze elf aangetreden kon worden, omdat het halve team had besloten ‘later’ te komen.

later

De Blauw-roden schoten furieus uit de startblokken en de 1-0 viel al snel te noteren. Het was Maarten Wolffer die zich knap losmaakte van zijn persoonlijke bewaker en een strak aangesneden, lage voorzet van Bart Gerritsen vanaf rechts wist te verzilveren. Dit was een opsteker voor de spits die dit seizoen moeilijk scoort, en een luxepositie voor het team waar men maar moeilijk raad mee wist.

Toch duurde het niet lang voordat ook de 2-0 op het scorebord verscheen. Het was Maarten die Raymon diepstuurde, en die naar eigen zeggen ‘op de hakkepak’ richting de 16-meter stoomde. In eerste instantie wist de keeper zijn schot nog te pareren, maar Ron was er als een duveltje uit een doosje bij om de voorsprong te verdubbelen: 2-0, een ongekende weelde voor het vierde. Dit was tevens de ruststand.

In de rust werd afgesproken om nu eens écht de nul te houden, en zoals vaker dit seizoen leidde dat tot een snelle tegentreffer na rust. Wilhelminaschool bekroonde een snelle counter met het eerste tegendoelpunt van de avond.

We schrijven de 73e minuut, onze gelegenheidsspits Ron vond het welletjes en maakte wisselgebaartjes naar de kant. Het technisch hart bleek echter niet onder indruk, en zweepte Ron op om het nog even vol te houden, al dan niet door het aanroepen van extra krachten. Getergd over zoveel onbegrip, gaat Ron(aldo) nog één keer diep, ontwijkt enige messcherpte tackles, scoort de 3-1 en stort ter aarde. Bebloed en betraand neemt hij zijn publiekswissel in ontvangst.

Het hek was van de dam, het vierde rook nog meer bloed en ging op jacht naar een monsterscore. De ingevallen Sjoerd had een groot aandeel in de 4-1. Hij stuurde ‘aussenbahnspieler’ Joachim Heeks diep aan de linkerkant, die de bal vervolgens fraai met buitenkantje-rechts voorgaf. Maarten was er als de kippen bij om zijn tweede van de avond aan te tekenen en de inmiddels ongekende score van 4-1 te laten noteren.

Compleet ontketend, was het Maarten die zijn handtekening onder de 5-1 zette. Rond het zestienmetergebied kapte hij de bal, waarop beide centrale verdedigers én de keeper gaan liggen, en Maarten de bal in een leeg doel kan binnenschieten.
Ook invaller Hendrik pikte zijn graantje nog mee. Na een drietal 1:1 situaties met de vijandelijke keeper vakkundig om zeep te hebben geholpen, lukte het hem bij de 4e poging op een Messi-achtige wijze het balletje in het net te plaatsen.

De 6-2 van Wilhelminaschool was slechts voor de statistieken. En 90 minuten bleek toch echt te lang voor het gros van het vierde, moegestreden vielen ze bij bosjes tegelijk om.

Het eindsignaal van de goed leidende Marcel Hinnen kwam als een verlossing, eindelijk weer 3 punten! Het feest werd nog groter toen bleek dat Achilles voorbijgestreefd was. Ron besloot om de feestvreugd nog te verhogen door een kratje bier te regelen voor in de kleedkamer, volgens zin teamgenoten komt het kratje van zijn verjaardag ook nog.

Zit het vierde nu in de ‘flow’ en gaan ze nog meer punten halen? We weten het zondag als Stevo 6 wacht op Sportpark De Peuverweide, de ploeg die nu direct boven het vierde staat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *